tobbetto

Ferðaálfurinn Kúkur

Kominn heim úr enn einni heimsókninni. Í þetta skiptið fór ég til Cavriana, sem er næstum því eins og Nirvana nema það vantar alveg tvö n og svo er ekkert c, þar sem Markó vinkona mín á heima. Pínkulítið þorp með varla tvöþúsund íbúum. En hvert einasta hús er með sundlaug. Í þessum hita þá kemur það sér vel. Splash!

Þurftum fyrst að fara í gegnum helvíti til þess að komast til himnaríkis. Þrír tímar í lest með engri loftkælingu. Eins og að vera fastur í gufubaði, fokk hvað ég var hér um bil dauður. En samt ekki. Skiluðum okkur að lokum heim til Markó. Um kvöldi var svo veisla í götunni hjá henni og það má segja að ég hafi aðeins farið yfir um í áti. Það var samt ekki mér að kenna, þau gáfu mér alltaf meira og meira.. það flaut allt í mat. Fyrsti rétturinn var Risotto með ítalskri pylsu, svo voru það rif, kjúklingur, héri og meiri ítölsk pulsa og eitthvað grænmeti líka. Borðaði einn tómat til að feika það að vera grænmetisæta. Þessu var öllu skolað niður með rósavíni. Þar sem ég var eini útlendingurinn pössuðu gestgjafarnir sig á því að hella í glasið mitt á mínútu fresti. Ég kvartaði ekki. Eftirréttur var ís og ananas. Mmmmmmmm... Yfirgáfum svo þessa götuveislu og hittum restina af þorpinu á torginu í miðbænum. Þar tók við venjuleg drykkja og almennur asnaskapur.

Á laugardag fórum við að Garda-vatni svo ég gæti sagt mömmu að ég hafi séð það. Sá það og... svo lengi sem þú horfir ekki beint niður í vatnið þá er það mjög fallegt. Skemmir svolítið fyrir því hvað það er mikil pissulykt af því líka. En andskotinn hafi það.. Kristján Jóhannsson hefur ekkert fram yfir mig lengur. Um kvöldið var svo útskriftarveisla hjá vinkonu Markóar. Sæt stelpa. Búinn að bjóða henni til Bologna til þess að eiga rómantíska viku og/eða helgi með mér. Hún er alla vegna ekki búin að segja nei ennþá. Fórum á svona agritúrismó sem er bændaveitingastaður og átum eins og svín. Kostaði reyndar alveg tvöþúsund kall. Fyrir salamí, eitthvað annað salamí, hráskinku, tortellini fyllt með önd, spaghetti með svínahakki, polentu með sveppum, papriku með ítalskri pylsu, tortellini með graskeri, nauti, rauðvín, hvítvín, freyðivín, sítrónulíkjör, mandarínulíkjör, kaffi og súkkulaðisalamí. Þetta er okur og ekkert annað.

Svo kom slæmi punktur ferðarinnar. Diskótek við Garda-vatn. Scheisse! Ég ætla aldrei aftur á svona stað. Þó ég viðurkenni það fúslega að stelpurnar á svona stöðum eru andskoti fallegar. En þær eru meira svona horfa ekki snerta. Alla vegna ekki fyrr en þú ert búinn að ná þér í skalla og porsche. Únz únz únz sagði svo tónlistin. Létum okkur hverfa með fyrsta farinu aftur til smábæjarins.

Sunnudagur var svo notaður í það að borða argentíska nautasteik, grillaða, og koma sér svo aftur til Bologna. Þar sem er einungis 35 stiga hiti og logn. En ég þrauka. Lofa.