Með pasta í vösunum
Lífið gengur sinn vanagang. Ég betri en allir aðrir og kannski með örlitla leið á því að allir séu að horfa á mig með aðdáun. "Af hverju get ég ekki verið meira eins og tobbalicious?" Ég veit þau eru að hugsa þetta. Ég sé það í augunum á þeim.
En látum það vera. Ég get tekið því.
Komst að því í gær að ég get skilið spænsku. Vissi það ekki. Notaði tækifærið víst ég kunni hana og náði að redda mér ókeypis gistingu og afnot af bíl í Messíkó. Þangað ætla ég með kærustunni seinna á árinu. Hún var svo elskuleg að bjóða mér í heimsókn. En hún á ekki heima í Messíkó. Svo fyrst verð ég að fara til útlanda og svo til messíkó. Erfitt líf en einhver verður að lifa því.
Fokk hvað ég nenni ekki að skrifa þessar reynslusögur dauðans. Best að halda bara kjafti.
No comments:
Post a Comment