tobbetto

Ferðasaga...

Svo var lent í hitanum. skÍtalía rúlar. Ég elska þetta land með sínum vel greiddu og plokkuðu karlmönnum og kvenmönnum sem fær hálfa frönsku þjóðina til þess að raða sér upp við landamærin og öskra: "Wha doe yoe 'ave öll ze beautföl wimmen? Wi will throeh baguettes at yoe if yoe doent send oever zoemm oeff ze beautiful wimmen!"

Ég nenni ekki að telja upp allt það sem ég var að gera þarna. Ég og marcella vinkona mældum út konur, hún ráðlagði mér við hverjar ég mætti tala og hverjar ekki. Hún er svo miklu betri en ég að spotta sætar stelpur. En þetta var ekki bara ferð til þess að glápa á og angra sætar stelpur heldur var hún líka til þess að drekka óhóflegt magn af áfengi og borða yfir sig af grillmat og pasta. Matteo sá um þá hlið. Ef þið eigið einhvern tímann leið um skÍtalíu þá skuluð þið endilega panta ykkur "Bistecca fiorentina" sem er einungis besta kjötflykki í heimi.

Það má ekki gleyma heldur hm. Horfðum á skÍtalíu spila gegn USA! USA! USA! og spila hræðilega en það að sitja úti á svölum með bjór og íslenskt brennivín bjargaði málunum. Mér fannst skÍtalarnir ekki nógu blóðheitir að horfa á boltann og var hrifnari af króötunum á barnum daginn eftir. Þar fer blóðheit þjóð.

Allt tekið saman. Gleði. Grill. Sól. Fallegt kvenfólk. Skemmtilegir og ALLS ekki fallegir karlmenn. Allt það sem ísland hefur uppá að bjóða. Skil ekki hvað ég var að fara út til að byrja með.

Og nú heldur búðargleðin bara áfram. Þá kemur spurningin: Er leyfilegt að bjóðast til að gera sérlegur aðstoðarmaður viðskiptavinar bara vegna þess að hún er stórglæsileg? Neita þar með öllum öðrum aðstoðar og hanga bara með henni. Ég hélt það. Takk.