tobbetto

Barneignir

Guð minn almáttugur!!!!! Hér hringja allir eggjastokkar inn jólinn og ég er sannkallaður klukknahljómur af barneignum. Ég hefði bara aldrei trúað því!!! Ég?! MOI?! Maðurinn Og Idjottið. Allt í einu. Ég get bara ekki beðið eftir því að verða óléttur. "Mamma! Mamma! Mamma!"
"Hvað?"
"Mig langar að verða sæddur svo ég finni lífið spretta innan í mér!! Ég og náttúran að vinna saman í því að búa til líf!!! Mamma. Mamma."

Svo segir fólk að ég sé óábyrgur. Hljóma þetta eins og orð óábyrgs einstaklings? Aldeilis ekki. Ég hef loksins tekist á við allt sem ég var nokkurn tímann hræddur við og komst að þessari niðurstöðu. Ég vil vera óléttur. Mér finnst það ósanngjarnt að konur séu þær einu sem fá að vera það. Nú er mál að linni. Hleypið okkur körlunum að. Eina sem ég get sagt er að lendar mínar eru móttækilegar. Nú er bara að finna þann eina rétta sem getur veitt mér og barninu þá ást og umhyggju sem við eigum skilið.

GLæææææææææææææææææææææææææææææææææææææææææætan. Við vitum það vel... ja.. ég og stelpurnar að sá maður er ekki til. Svo þetta er eiginlega mesta grín sem ég hef nokkurn tímann (grínað??). En auðvitað eru til undantekningar. Til dæmis... Fjölnir maður! Alltaf að klappa hestunum á meðan norska(?) kærastan er ein heima að hringja í pabba sinn í flóttamannalandinu sem hún flúði frá. "Men hann er alltid i stallet ad klappe hesterne!" Hvað veit ég?!! Kann ekki rassgat í þessum hrognamálum öllum saman. Eina sem ég veit er að í dönsku blaðrar maður eitthvað óskiljanlegt og svo kinka allir kolli og eftir fimm sekúndur af þögn segir einhver "Öl" og allir hópast á barinn til þess að drekka frá sér vitneskjuna um það að kunna ekkert tungumál.

"Já! Já! Já!," segja þá baunasleikjurnar, "hvað með íslensku? Ertu að segja að það sé meira tungumál en danska?"

Nei. Það sagði ég aldrei og það ættu allir að vita að íslenska er eitthvað sem vinstri stjórnir fyrri ára fundu upp á til þess að Mörður Árnason hefði eitthvað að gera í lífinu. Þetta er ALLT saman pólitík. Heyriði það! Ég ekki hræddur við eitt né neitt. Ég segi það eins og ég sé það. Sannleikurinn er sagna bestur. Ég veit að ég þekki fólk sem hefur stundað nám í þessu pólitískframleidda máli, SEM FYRIR 1976 VAR EKKI TIL OG EKKI REYNA AÐ SANNFÆRA MIG UM ANNAÐ, t.d. Fröken Dóra og Kennarinn Blöndós Tómasson. Nú geri ég það yfirleitt ekki að ráðast á vini mína, nema kannski Völund en hann er svartur á sálinni sem tóbakslegin lungun á mér svo hann getur tekið því. En Fr. Dóra og Blöndós, hversu stoltir hafa foreldrar ykkar verið?

"Hvað ætlarðu svo að vera þegar þú verður stór?"
Bæði í kór: "MÖRÐUR ÁRNASON"