tobbetto

Spitting out my teeth!

Búinn að gera merkilega uppgötvun og gæti hún jafnvel verið merkilegri en andskotinn. Til þess að komast af, án þess að hrynja niður af hungri þarf þrjá hluti. Einungis þrjá og þá ertu reiðubúinn/ið í lífið. Sko í fyrsta lagi þarf maður mjólk, svona til að fá hæfilegan skammt af kalki. Núðlur svo maður fái eitthvað sem jaðrar við það að vera föst fæða. Best er svo að skola öllu niður með sígarettu.

Mjólk + núðlur + sígarettur = heilbrigður morgun/hádegis/kvöldmatur

Það er náttúrulega hægt að fikta aðeins með þetta og jafnvel blanda saman í hnausþykkann "sælkerasjeik". Þá er samt best að sjóða núðlurnar fyrst. Annars skilar bragðið sér ekki í sjeikinn. Passið ykkur líka á því að setja sígarettuna í blandarann. Sígarettan er meira svona eftirréttur. Sé ég fyrir mér fjölskyldumáltíðina í framtíðinni:

"Pabbi, hvað er í dessert?"
"Nú, það er auðvitað sígaretta sonur sæll! Ha! Ha! Ha!"

Gerðist um helgina að það kom kona inn í búðina til mín þegar ég var að vinna á kassanum og ég held ég hafi farið aðeins yfir um í að segja henni álit mitt á henni. Sko.. sjáið nú til.. þetta var kona á þrítugsaldri og ég sá alveg á henni þegar hún kom inn að hún hafði ekkert gott í hyggju. Þegar maður er vinna í þessum þjónustustörfum þá tekur maður eftir þessum hlutum. Samt ákvað ég að reka hana ekki út heldur gefa henni séns.. er bara svo góður í mér. Svo hendir hún vörunum upp á færibandið, ég renni þeim í gegn og allt virðist með góðu. Hugsaði með mér að kannski hefði mér bara skjátlast. Kemur fyrir. Ekki oft, hér um bil aldrei. Þá kom sprengjan! Á dauða mínum átti ég von en ekki þessu.

Haldið að kvikindið hafi ekki horft framan í mig, með bros á vör nóta bene, og spurt sí svona hvort við seldum ekki smokka!!!!!!!!!!!!! Reyndi nú að bjarga málunum með því að þegja og stara bara beint framan í hana líkt og spurningin hefði aldrei verið borin upp. Til þess að bjarga okkur báðum frá frekari skömm. Það er nú kannski best að ég sé ekki að segja þessa sögu mikið lengur frá minni hlið þar sem ég hef þegar haft samband við lögmann minn svo hann geti undirbúið mál mitt á hendur þessari ungu konu. Það sem fylgir hér á eftir er tekið beint af hljóðupptöku verslunarinnar. Þar sem ég vil viðhalda nafnleynd mun "konan" vera þekkt undir nafninu "konan" og ég undir nafninu starfsmaður.

"kona": "Eruði með smokka, eða?"
Starfsmaður: "Þeir hanga þarna fyrir aftan þig. Hóra!"
"k": "Já, takk. Ha! Hvað sagðirðu?!!"
S: "Ekki neitt. Glyðra"
"k": "Hva.. hvað meinarðu? Ertu eitthvað þroskaheftur, eða?"
S: "Ég er alla vegna ekki siðblindur. Liggur greinilega bara undir hverju sem er! Kannt ekki að skammast þín. Ég þekki "konur" eins og þig, alltaf á happy hour að leita að smáskammti af hamingju, ekki satt?"
"k": "Ég veit ekki hvað......"
S: "Nei er það ekki? Hugsar aldrei málið til enda. Veður bara áfram, með þína smokka, máluð í framan líkt og gleðikona. Gleðikona! Gleðikona! Hvað er heimurinn að verða ef fólk kann ekki að skammast sín lengur? Veður hér inn með varalit út á kinn og krefur mig um smokka. Mér er næst lagi að hringja í pabba þinn! Hann hefur gott af því að vita hvað "dóttir" sín er að gera alla daga. Myndi trúa þessu upp á unglingana, en þegar fullorðin kona líkt og þú ert farin að haga sér svona, þá er nú fokið í flest skjól!"
"k": "Gæ.. gæ.. gæti ég bara fengið að borga?"
S: "Var það eitthvað fleira?"
"k": "Nei, takk."
S: "Þetta eru þá ****kr."
S: "Takk fyrir komuna. Vonandi kemur þú fljótlega aftur til okkar!"

Á þessum tímapunkti hafði hún greinilega áttað sig og hraðaði sér út snökktandi. Skömmin var greinilega svona mikil. Áttaði sig á því að hún er bara skítug gleðikona. En sem betur fer eru siðapostular eins og ég ennþá til og erum alltaf tilbúnir að rétta þeim, sem villst hafa af réttri braut og fallið fyrir lystisemdum þessarar Sódómu sem við búum í, hjálpar hönd við að feta hina einu sönnu braut hamingju og lífsleikni. Eins og ég hef sagt áður þá er ég bara svona góður.